หมู่บ้านในแสงเงาผลงานกวีนิพนธ์ของ โกสินทร์ ขาวงาม นักเขียนหนุ่มจากแดนทุ่งกุลาร้องไห้ เป็นหนึ่งในแปดเล่มที่เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์ในปีนี้ ซึ่งในแต่ละเล่มที่เข้ารอบล้วนเป็นงานที่มีคุณภาพ มาดูกันว่ามีเล่มไหนบ้างที่เข้ารอบ

1.เก็บความเศร้าไว้ให้พ้นมือเด็กๆ ของ ศิริวร แก้วกาญจน์

2.ที่ที่เรายืนอยู่ ของ อังคาร จันทราทิพย์
3.ปลายทางของเขาทั้งหลาย ของ กฤษ เหลือลมัย
4.แมงมุมมอง ของ พรชัย แสนยะมูล
5.ฤดูมรสุมบนสรวงสวรรค์ ของ อุเทน มหามิตร
6.ลงเรื่อมาเมื่อวาน ของศิริวร แก้วกาญจน์
7.โลกในดวงตาข้าพเจ้า ของมนตรี ศรียงค์
8.หมู่บ้านในแสงเงา ของโกสินทร์ ขาวงาม

ทั้งแปดเล่มนี้คณะกรรมการจะตัดสินให้เหลือเพียงหนึ่งเล่มที่ได้รางวัลชนะเลิศ หมู่บ้านในแสงเงาถูกแบ่งออกเป็นห้าภาค คือ เส้นร่างของชีวิต สีสันฤดูกาล แสงเงาในหมู่บ้าน ร่มเงาในวัดชรา และ เส้นทางโลก ทั้งหมดที่กวีหยิบมาเขียนล้วนเป็นสิ่งที่ใกล้ตัวในสังคมชนบทที่พบเห็น เช่นกล่าวถึง มารดา ลูกสาว งานเขียนที่ออกมาจึงบ่งบอกถึงความเป็นท้องถิ่นนิยมได้อย่างชัดเจน

ภาคแรก เส้นร่างของชีวิต กวีได้กล่าวถึงบุพการีที่อยู่ในวัยชราภาพ มีความเป็นอยู่แบบพอเพียงตามพระราชดำรัสของในหลวง กล่าวถึง ความผูกพันในสายใยครอบครัว เช่น ในบทกวี บัวบูชา แสดงให้เห็นถึงความรักที่พ่อมีต่อลูก หลานสาว บ่งบอกถึงความรักระหว่างตากับหลาน

ภาคที่สองคือสีสันฤดูกาล พูดถึงเรื่องธรรมชาติที่เปลี่ยนไป วิถีชีวิตของสังคมชนบทที่ส่วนใหญ่เป็นชีวิตเกษตรกรรมอยู่อย่างพอเพียงไม่ยึดติดกับเทคโนโลยี

แสงเงาในหมู่บ้าน นักเขียนได้หยิบเรื่องใกล้ตัวที่ตนเองพบเห็นมาถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึก ชี้ให้เห็นความสำคัญต่อสตรีซึ่งเป็นเพศที่อ่อนแอ

ร่มเงาในวัดชรา กล่าวถึง บรรยากาศภายในวัดที่เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจ ที่คนยุคใหม่ได้หลงลืมไปเสียแล้ว

และภาคสุดท้าย เส้นทางโลก กล่าวถึงคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งปัจจุบันร่มเงาของศาสนาได้ถูกกลืนจากสังคมสมัยใหม่

หมู่บ้านในแสงเงาเป็นเสียงสะท้อนที่กวีมีต่อสังคมชนบทที่แปรเปลี่ยนไป กลิ่นไอของวัฒนธรรมดั้งเดิมถูกกลืนไปด้วยความเจริญทางวัตถุ สรรพสิ่งทางธรรมชาติที่เปลี่ยนไปด้วยน้ำมือมนุษย์ น้ำเสียงของกวีมีความแหนงหน่ายในสิ่งที่เปลี่ยนไปของสภาพสังคม

โกสินทร์ใช้ฉันทลักษณ์ที่งดงาม มีภาษาที่พลิ้วไหว มีนัยยะที่ทำให้ผู้อ่านต้องตีความ นับว่ากวีหนุ่มจากแดนอิสานผู้นี้น่าจับตามองทีเดียวในยุคที่บทกวีเริ่มไม่เป็นที่นิยม

คำตัดสินของกรรมการจะออกมาในรูปแบบใด คงมีเพียงหนึ่งเล่มที่ชนะเลิศ แต่ใช่ว่าอีกเจ็ดเล่มที่ไม่มีตราซีไรท์ประทับจะไม่ใช่งานที่ไม่มีคุณค่า


edit @ 2007/09/18 18:45:47

Comment

Comment:

Tweet

หวัดดีค่ะ big smile

ดีใจ ที่เห็นไปตอบนะคะ หายไปนานเลย

สบายดีใช่ป่ะคะ big smile

#16 By ~ N ~ on 2008-06-23 22:14

มาสวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ big smile

หายไปไหนคะ ครึ่งปีแล้ว เร็วเน๊อะ ยังจำกันได้หรือเปล่าคะ big smile

สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ

ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ปืนฉีดน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ
ขันน้ำ ปืนฉีดน้ำ ขันน้ำ

#15 By ~ N ~ on 2008-04-14 19:07


มีบทกวีมาแปะเมื่อไหร่ ช่วยวานไปเคาะบอกที่บ้านด้วยนะคะ

big smile

#14 By double on 2007-12-21 15:40

ไปตามหาความฝันอยู่ครับ สักพักจะมีบทกวีมาให้อ่านกันอีกครั้ง

#13 By ภูริ on 2007-10-30 16:57

ไม่ได้เข้ามานาน
เ้จ้าของบ้านก้พลอยหายไปด้วย ไปไหนหว่า

#12 By lullscreen on 2007-10-23 10:19

มาตามหา เจ้าของบ้านค่ะ sad smile

#11 By ~ N ~ on 2007-10-14 14:08

คำบรรยายเกี่ยวหนังสือ ทำให้ชวนอ่านมากค่ะ

ว่าแต่เจ้าของบล็อคหายไปไหน ไม่มาอัพเสียหลายวัน

#10 By ~ N ~ on 2007-09-30 09:32

เราก็ชอบอ่านหนังสือนะ
อ่านจากชื่อเรื่องแล้วน่าอ่านทุกเรื่องเลย

#9 By =yukito= on 2007-09-29 16:16


ปกติ Smiley ไม่ใช่หนอนหนังสือ .. แต่เท่าที่อ่านเกริ่นนำของหนังสือเรื่องนี้ ก้อน่าสนใจดีนะคะ .. ถ้าเล่มไหนได้รางวัลชนะเลิศ ก้ออย่าลืมแปะติดบอกเล่ากันบ้าง .. ขอบคุณค่ะ

#8 By double on 2007-09-24 02:55

ยังไม่มีโอกาสอ่านเลยครับ ทั้ง "โลกในดวงตาข้าพเจ้า" ที่ได้รางวัลซีไร้ท์ไปเรียบร้อยและเล่มอื่นๆที่เข้ารอบ ถ้าจะซื้ออ่านก็ยังก้ำกึ่งอยู่ สรุปว่ารอยืมรุ่นพี่อ่านดีกว่า

#7 By ภัทร วีระ on 2007-09-23 17:00

"หมู่บ้านในแสงเงา" ที่เกริ่นมาล้วนบ่งบอกถึงชีวิตคนในชนบทได้ดีทีเดียวนะคะ สงสัยจะได้รางวัลซะแล้วสิ

#6 By MayaKniGht on 2007-09-20 15:21

แค่มีชื่อเข้าชิงก็น่าภาคภูมิใจแล้วค่ะ
แสดงว่าผลงานต้องเยี่ยมจริงๆ ...
แต่ละชื่อที่เข้าชิง ชื่อเรื่องน่าสนใจทั้งนั้นเลยยย

#5 By !2know ++ on 2007-09-20 09:44

#4 By chubbyhole on 2007-09-20 09:13

สำหรับตัวเองเวลาที่จะเลือกอ่านหนังสือซักเล่ม จะไม่ค่อยได้สนใจมากนักว่าเล่มนั้นจะได้รางวัลรึเปล่าค่ะ (จริงๆ นะคะ...อาจจะเป็นมุมมองที่แปลกๆ แต่ในความคิดของตัวเองรู้สึกว่าเพราะคนเรามีความชอบที่แตกต่าง...หนังสือบางเล่มที่บางคนชอบ แต่อีกพออีกคนหนึ่งอ่านแล้วอาจจะรู้สึกแตกต่างออกไปก็ได้ค่ะ)


ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

#3 By Hongfha on 2007-09-19 07:40

ไม่มีตรากวีซีไรท์ แต่ก็มีคุณค่าในงานเขียนค่ะ
แต่หากมีก็เพิ่มมูลค่าทางการตลาด ขายดีขึ้น ขายง่ายขึ้น

#2 By นาฬิกาทราย on 2007-09-18 21:42

ในบรรดาบทกวีและกวี เราชอบ "ม้าก้านกล้วย" ของไพวรินทร์ ขาวงาม อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วทึ่ง

ส่วนพี่ศิริวรณ์ เราชอบ "ถามข่าวถึงแสงตะเกียง" มันเป็นงานยุคแรกๆ ของเขา แต่งานยุคหลังๆ ของเขา ไม่อ่าน เอ่อ...หมายถึงว่าไม่ได้อ่าน

งานของโกสินทร์ ขาวงาม อ่านเวลาลงตามจุดประกายวรรณกรรม ฝีมือเขาไม่เลวนะ

พักนี้ไม่ค่อยได้อ่านบทกวี เดี๋ยวมีโอกาสเข้าเมือง จะหาหนังสือของโกสินทร์มาอ่าน (อุดหนุนน้องนุ่ง )

#1 By นกจร on 2007-09-18 20:39