เดินทางใต้ดวงตะวัน

                เวลาเดือนกว่าที่ผมใช้ชีวิตอยู่ต่างถิ่น เป็นมนุษย์เงินเดือน รับใช้เจ้านายชาวต่างชาติไปวันๆ ท่ามกลางภาวะเศรษกิจที่ย่ำแย่ ราคาน้ำมันแพง ข้าวขึ้นราคา แต่น่าเห็นใจชาวนานะครับ ข้าวแพงแต่ไม่ได้รับผลประโยชน์

                ในฤดูฝนพรำปีนี้ผมและญาติลงนาเหมือนเช่นทุกปี ปีนี้ฝนตกชุกคาดว่าคงได้ใมล็ดพันธุ์ที่สวยงาม หากไม่เจอพายุ หรือฝนตกหนักเสียก่อน

                เสร็จจากการปักกล้า ผมหันหลังให้บ้านเกิด มุ่งหน้าเข้าเมืองหลวง ใช้ชีวิตเป็นคนขายแรงงาน เช้าจรดเย็นได้ยินแต่เสียงเครื่องจักร กลิ่นควันพิษ ผู้คนที่เต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัว ซึ่งต่างจากที่บ้านของผม ที่ซึ่งคนกรุงเขาเรียกว่า “บ้านนอก” แต่ความสุขที่ได้นอนดมกลิ่นฟางข้าวในยามแล้ง มันช่างต่างจากกลิ่นควันพิษสีดำที่คละคลุ้งอยู่ทั่วกรุง ที่ซึ่งใครหลายคนเรียกว่า “เมืองฟ้า เมืองสวรรค์”