แม่ใหม่

posted on 08 Jul 2008 21:22 by regency

กว่าสิบปีแล้วที่บ้านในซอยหลังตลาดสดใจกลางเมืองไม่มีใครย่างกรายมาเหยียบ บ้านปูนสีขาวสองชั้น หลังคาสีน้ำตาล มีสนามหญ้าหน้าบ้าน ล้อมรอบด้วยรั้วคอนกรีตอย่างดี ตั้งแต่สามีภรรยาได้อย่าร้างกัน ลูกชายที่มีเพียงคนเดียวถูกส่งไปอยู่กับญาติฝ่ายแม่ที่กรุงเทพฯ แม่กลับไปเปิดร้านขายของชำที่บ้านเกิด พ่อถูกสั่งย้ายไปสอนโรงเรียนในชนบทห่างไกลเมืองเหตุเพราะมีสัมพันธ์สวาทกับลูกศิษย์ บ้านหลังนี้จึงอยู่ในห้วงนิทรา

ประตูบ้านถูกเปิดออก ข้าวของเครื่องใช้ถูกฝุ่นจับหนาเตอะ คงต้องใช้เวลาทำความสะอาดพอสมควรจึงเข้าพักได้ ต่อจากนี้ไปบ้านที่เคยหลับใหลอยู่จะมีคนเข้ามาพักพิงถึงสามชีวิต

ปุ้มลูกชายคนเดียวของบ้านนี้เพิ่งเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพฯ เขาเพิ่งสอบเข้าเป็นพนักงานของรัฐในตำแหน่งนายธนาคาร ป้าแววแม่บ้านจะเป็นคนคอยดูแลบ้านหลังนี้ และเจ้าศรลูกชายป้าแววเพิ่งจะเข้าเรียน ป.1 เรื่องค่าเล่าเรียนของศรปุ้มเป็นคนดูแลให้หมด

เกือบสามชั่วโมงที่ป้าแววและศรง่วนอยู่กับการปัดกวาดบ้านให้สะอาด ในขณะที่ปุ้มนั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนหน้าบ้าน หลังจากที่แม่เลิกกับพ่อแล้ว แม่กลับไปเปิดร้านขายของชำได้สักพักก็แต่งงานใหม่กับฝรั่งแล้วไปอยู่ที่อิตาลี ที่นั่นแม่ทำธุรกิจซักรีดรายได้ตีเป็นเงินไทยแล้วเดือนเกือบสองแสน ส่วนสามีเป็นเจ้าของร้านอาหารรายได้เดือนละห้าแสน เมื่อครั้งที่ปุ้มเรียนมหาวิทยาลัยแม่โอนเงินเข้าบัญชีให้ทุกเดือน เดือนหนึ่งห้าหมื่น ปุ้มแทบไม่ต้องทำงานก็อยู่ได้อย่างสุขสบาย แต่เป็นคำขอร้องของพ่อที่อยากให้ปุ้มกลับมาอยู่บ้านเพราะบ้านหลังนี้พ่อไปกู้เงินธนาคารมาสร้างตั้งแต่บรรจุเป็นครูปีแรก กว่าจะให้หนี้หมดก็เกือบยี่สิบปี มันจึงเป็นสมบัติเพียงชิ้นเดียวที่พ่อมี พ่อจึงอยากให้ปุ้มกลับมาอยู่ดูแลบ้าน

ภายหลังที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ได้ร่วมเดือนปุ้มได้รับข่าวดีจากพ่อ อีกสามเดือนพ่อจะได้ย้ายกลับมาสอนที่โรงเรียนเดิมในตำแหน่งรองผู้อำนวยการ ผู้อำนวยการคนเก่าที่สั่งย้ายกำลังจะปลดเกษียณ ผู้อำนวยการคนใหม่เป็นเพื่อนกับพ่อ อีกไม่นานปุ้มจะได้อยู่บ้านสมบัติที่มีอยู่เพียงสิ่งเดียวกับพ่อของเขา ความอบอุ่นที่เคยหายไปคงกลับมาอีกครั้ง

การใช้ชีวิตที่ซ้ำซากจำเจ ปุ้มเริ่มเบื่อชีวิตในห้องทำงาน เบื่อชีวิตในบ้านที่มีเพียงคนใช้แก่ๆ และเด็กอีกคน ปุ้มเริ่มแสวงหาความสุขยามพลบค่ำ เขาพบปะกับเพื่อนเก่าสมัยเรียนประถมหลายคน ทำให้ชีวิตของเขากลับมาสดชื่นอีกครั้ง ปุ้มไปเที่ยวกลางคืนบ่อยครั้งและไปทำงานสาย เงินในบัญชีที่แม่โอนให้ทุกเดือนถูกเบิกออกมาใช้จ่ายอย่างง่ายดาย

ในค่ำคืนแห่งราตรีกาลปุ้มนั่งจ่อมจมอยู่กับบรั่นดีสุดหรูจากนอก ปุ้มแต่งกายภูมิฐาน สะอาด หน้าตาคมสัน ผู้หญิงกลางคืนจึงชอบมองเขาเป็นพิเศษ วันนี้เขาดื่มหนักเพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุด

ในคืนที่มีแสงไฟสลัว เสียงเพลงคลอเคล้า เหล้ายิ่งดื่มยิ่งได้อรรถรส สายตาปุ้มมองไปที่หญิงสาวโต๊ะตรงข้าม ใส่เสื้อสายเดี่ยวตัวน้อย นุ่งกระโปรงยีนส์ยาวไม่ถึงเข่า ใบหน้ารูปไข่ ขนตางอน ผมยาวถึงหลัง ริมฝีปากสีชมพู นั่งอยู่กับเพื่อนหญิงอีกสอง

น้องผู้หญิงคนนั้นใคร ปุ้มกระซิบถามบ๋อย

ชื่อน้องยุ้ยครับ เธอมาที่นี่เกือบทุกคืน

ขอเบอร์โทรให้พี่ทีสิ บ๋อยทำตามคำสั่งนั้นอย่างเคร่งครัด แต่ต้องผิดหวังเพราะเธอปฏิเสธ สายตาปุ้มยังคงจับจ้องไปที่หญิงสาวเนื้อนวลโต๊ะตรงข้าม สักพักเธอเดินมาที่โต๊ะสายตาเธอยั่วยวน ใบหน้าสีชมพูชวนให้หลงใหล

นั่งด้วยได้ไหมค่ะ ปุ้มนั่งนิ่งสักครู่ สายตาจับจ้องหญิงสาววัยละอ่อน

เชิญครับ ปุ้มตอบ

 

 

พี่มาที่นี่บ่อยไหมค่ะ หญิงสาวยิงคำถามแรก

ครั้งแรกครับ ส่วนมากไปเที่ยวที่อื่น น้ำสีอำพันทำให้ทั้งสองสนิทสนมกันมากขึ้น ทั้งคู่สนทนากันอย่างกันเอง จากที่นั่งเก้าอี้ตรงข้ามแปรเปลี่ยนมานั่งเคียงชิดใกล้

คืนนั้นเร้นกายทั้งสองเปลือยเปล่าในห้องนอนของปุ้ม เขาและเธอเล่นบทรัก กลิ่นสุคนธ์ในร่างหญิงสาวชวนให้หลงใหลยิ่งนัก แผ่นหลังขาวนวล เขาทั้งสองเป็นของกันและกันในชั่วค่ำคืน

ปุ้มไม่เพียงแต่หลงใหลในลีลาอันเร่าร้อนของเธอ ยุ้ยกลายเป็นอีกสมาชิกในบ้าน ทุกเช้าก่อนปุ้มไปทำงานเขาจะต้องไปส่งยุ้ยที่โรงเรียนทุกวัน ตกเย็นก็รับกลับบ้าน เขาทั้งสองใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ชีวิตของปุ้มเป็นสีชมพู ความรักที่มีต่อหญิงสาวอายุยังไม่บรรลุนิติภาวะเริ่มบานสะพรั่ง

ยุ้ยจากหญิงสาวบ้านนอกหาเงินกับคนเที่ยวกลางคืนมาเรียนหนังสือ ชีวิตเธอเริ่มสุขสบายขึ้น น้องที่อยู่บ้านนอกได้ใส่เสื้อราคาแพง พ่อที่ปลูกผักก็มีรถกระบะไว้ขนผักไปขาย พ่อแม่ฝ่ายหญิงรับรู้และด้วยความยากจนจึงอยากให้ลูกสาวผู้มีผิวพรรณเรือนร่างที่งดงามได้อยู่กับผู้ชายที่มีฐานะ

วันที่ปุ้มรอคอยก็มาถึง วันที่จะได้อยู่กับพ่อที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันร่วมสิบปี พ่อกลับมาที่บ้านเมื่อช่วงบ่ายนั่งคุยกันได้เพียงไม่กี่ชั่วโมง พ่อต้องออกไปร่วมงานเลี้ยงต้อนรับที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ แขกเรื่อที่มาในงานล้วนแต่มีฐานะ เป็นข้าราชการ โต๊ะจีนร้อยโต๊ะ เหล้าฝรั่ง อาหารจานหรู แขกที่มาในงานล้วนปลื้มปิติ และร่วมแสดงความยินดีกับตำแหน่งรองผู้อำนวยการคนใหม่

ตกเย็นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ปุ้มกดรับสายอย่างอารมณ์ดี

พี่ปุ้มค่ะวันนี้ยุ้ยขอไปเที่ยวกับเพื่อนนะ เสียงหวานออดอ้อนมาทางโทรศัพท์

ไม่กลับมาทานข้าวเย็นด้วยกันก่อนเหรอ

ไม่หรอกค่ะ วันนี้วันเกิดเพื่อน กินได้น้อยเดี๋ยวเพื่อนว่า ยุ้ยตอบ

อย่ากลับดึกนัก พี่เป็นห่วง

ความรู้สึกยามพลบค่ำเริ่มหวนคืนอีกครั้ง บ้านที่มีเพียงคนใช้และลูก พ่อที่เพิ่งกลับมาก็อยู่บ้านได้ชั่วขณะ คืนนี้ข้างกายไม่มีหญิงสาวคนรักให้นอนกอดดั่งเช่นทุกคืน ในคืนที่ลมสงบ ดาวยังมีพระจันทร์อยู่เป็นเพื่อน แต่ค่ำคืนปุ้มต้องนอนกอดหมอนเพียงลำพัง

ใกล้รุ่งปุ้มตื่นขึ้นมาเช้ากว่าปรกติ ข้างกายหญิงสาวคนรักยังไม่กลับมา ดวงตะวันกำลังจะทำหน้าที่มอบไออุ่นแก่มนุษย์ ปุ้มยืนมองดูแสงสีแดงจากท้องฟ้า ไม่นานนักพ่อก็ตื่นมารับแสงแรกของวัน

ตื่นเช้าเชียวนะ พ่อทักทายในเช้าวันใหม่

เมื่อคืนพ่อกลับดึกไหมครับ

เลิกจากงานเลี้ยงที่โรงแรมพ่อก็ไปเที่ยวต่อกับเพื่อนครูด้วยกัน กลับประมาณตีหนึ่งเห็นจะได้ กาแฟสองถ้วยและขนมถูกนำมาเสริ์ฟจากป้าแวว

พ่อมีอะไรจะคุยกับแก

อะไรครับ ปุ้มถามอย่างสีหน้าฉงน

เมื่อคืนนี้แกหลับตอนไหน พ่อถาม

ไม่ทราบครับว่าหลับเมื่อไหร่ พ่อนั่งนิ่งอยู่นานพลางจิบกาแฟร้อนหอมกรุ่น

พ่อจะแต่งงานใหม่ เสียงพ่อหนักแน่น ปุ้มได้ยินดังนั้นถึงกับพุดอะไรไม่ออก

อายุพ่อก็ปูนนี้แล้วนะครับ

 

ก็เพราะพ่อแก่แล้วนะสิ พ่อเลยอยากมีคนคอยดูแลเวลาพ่อปลดเกษียณ

แล้วพ่อจะแต่งกับใครครับ ปุ้มถามโดยสีหน้าฉงน สักพักหญิงสาวใบหน้ารูปไข่ ขนตางอน ผมยาวถึงหลัง ริมฝีปากสีชมพู เดินลงมาจากบนบ้านด้วยชุดนอนบอบบางสีขาว

อ้าวมาพอดี นี่ไงคนที่พ่อจะแต่งงานด้วย พ่อรู้จักเธอมาห้าปีกว่าแล้ว ตอนที่พ่อสอนหนังสืออยู่ที่บ้านนอกพ่อก็ส่งเสียให้เรียนหนังสือ เวลาที่พ่อแก่ตัวมาจะได้มีคนดูแลไงละ เธอเดินมาและสวัสดีปุ้มอย่างนอบน้อม

ปุ้มมองหน้าเธอถึงกับพูดอะไรไม่ออก หญิงสาวอายุรุ่นลูกจะมาเป็นสมาชิกใหม่ในบ้านในฐานะ แม่ใหม่ แต่เคยเป็นเมียของเขา ต่อไปนี้บ้านหลังนี้จะได้อยู่กันพร้อมหน้าโดยมี พ่อ แม่ ลูก

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เป็นอีกแง่มุมหนึ่ง ของสังคมในปัจจุบัน
อ่านจบแล้วก็ไม่รู้ว่าจะแสดงความคิดเห็นอะไรดีค่ะ

เพราะอึ้งไปเลย embarrassed

#16 By benz on 2008-07-16 16:07

ขอบคุณที่มาเม้นท์ให้นะคะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
..
อ่านก็สะท้อนถึงชีวิตในปัจจุบันนะคะ
ดาวเคยเจอพ่อที่เอาลูกตัวเองเป็นภรรยา มีลูกด้วยกันอีกด้วย
..
คิดว่ามันเป็นกรรม หรือ ไม่ก็พรหมลิขิตแน่ ๆ อะค่ะ
surprised smile

#14 By GoddessIsis on 2008-07-11 23:29

เรื่องนี้เขียนจากเรื่องจริงครับ
แต่ไม่ได้เกิดขึ้นกับผมหรอก
อาศัยเก็บข้อมูลจากเพื่อน
และตอนนี้ตัวละครที่เป็นพ่อก็แต่งงานกับยุ้ยแล้ว
มีลูกชายด้วยชื่อปังปอน
ส่วนลูกชายชื่อปุ้มเป็นเพื่อนผมเอง
ตอนนี้มันก็ดันทะลึ่งเรียกยุ้ยว่าแม่ตามระเบียบ

#13 By ภูริ on 2008-07-11 19:47

ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นเองกับเราจริงๆ คงจะช็อคอยู่นาน แต่คนที่เป็นลูกยังไงความกตัญญูก็ต้องมาก่อน เสียสละเพื่อพ่อคนเป็นลูกต้องทำให้ได้ค่ะ ถ้าเป็นไอซ์..คงเลือกทำแบบนั้น
ถ้าเป็นเรื่องจริง บ้านคงอบอุ่นจนแทบลุกเป็นไฟแน่เลยอ่ะ sad smile

#11 By ~NuDeE~ on 2008-07-10 13:14

ช็อค!!!!

#10 By ^_poomapooma_^ on 2008-07-10 11:56

สวัสดีค่ะ มาตอบเรื่องรูปนะคะ

ควรทำให้รูปมีขนาดเท่าที่ต้องการก่อนไปอัพลงบล็อคค่ะ เอาไปย่อในโฟโตชอป หรือพวกโปรแกรมดูรูปก็ได้ค่ะ น่าจะมีให้ย่อนะคะ หรือบางเว็บอัพโหลดรูป จะมีอัพแบบย่อขนาดให้ด้วย ก็ใช้ได้เหมือนกันค่ะ แต่ขนาดมันจะตายตัว คือ เว็บกำหนดมาให้แล้ว คิดว่าเราไปย่อเองน่าจะดีกว่าค่ะ

มีอะไรก็ถามมาได้นะคะ อาจจะตอบช้าหน่อย เพราะไม่ได้เข้าเน็ตทุกวันค่ะ

#9 By LhinKo^_^ on 2008-07-10 09:36

ทุกสิ่งทุกอย่าง ยังต้องดำเนินต่อไปจนกว่าจะหมดเวลาของมัน.. . ไม่มีใครล่วงรู้บทสรุปของเรื่องราว


ในวันที่สับสน.. เพียงอดทนและฟันฝ่า
สักวันต้องได้มา.. สมกับค่าที่รอคอย surprised smile

#8 By ~ N ~ on 2008-07-09 22:40

ถ้าหากสตีท่านไหนได้อ่านแล้วก็อย่าได้เคืองกันเลยนะครับ

#7 By ภูริ on 2008-07-09 19:40

ไม่รู้จะพูดยังไงดี ทำไมมันหักมุมแบบนี้

#6 By eeddy(อี๊ด) on 2008-07-09 13:06

กำ
อึ้งไปเลยพูดอะไรไม่ออก

#5 By *~kirmkan~* on 2008-07-09 10:05

อ่านแล้วอึ้งค่ะ...sad smile

#4 By on 2008-07-09 09:02

sad smile เศร้าจัง ทำไมชีวิตถึงได้พลิกผัน และโหดร้าย
กับโชคชะตาของคนที่มีความรักได้ขนาดนี้น๊า sad smile sad smile

น่าเห็นใจค่ะ sad smile

#3 By !2know ++ on 2008-07-09 08:19

กำ

โศกนาฎกรรมความรักชัด ๆ sad smile

รักษาสุขภาพนะคะ

#2 By # li DarK_SpritE il # on 2008-07-09 07:10

เฮ่อ..เป็นโศกนาฏกรรมของชีวิตโดยแท้

#1 By Kasumi +o+ on 2008-07-08 22:58