รอยยิ้มของพ่อ

posted on 06 May 2010 16:41 by regency

 

 

ฤดูกาลเก็บเกี่ยวใกล้มาถึงต้นข้าวที่เด่นตระหง่านอยู่กลางท้องทุ่งพร้อมจะถูกเคียวของชาวนา

ตัดออกจากรวง เสียงจิ้งหรีดกรีดปีกเรไรดังมาจากป่าไผ่ด้านตะวันออก

                ปีนี้รู้สึกว่าได้ข้าวไม่ถึงร้อยสอบ พ่อเอ่ยขึ้นในระหว่างอาหารมื้อเย็น

ฉันและแม่มองตากันสักพัก สายตาทั้งคู่บ่งบอกถึงความหม่นหมอง

ปีนนี้ฝนแล้งกว่าทุกปี นาที่เคยทำได้กว่า แปดไร่ ปีนี้ทำได้เพียงห้าไร่และยังต้องไปเช่า

เครื่องสูบน้ำ พ่อใหญ่สีสูบน้ำขึ้นมาจากคลองชลประทานหมดค่าเช่า ค่าน้ำมันไม่น้อย

พ่อพูดพลันถอนหายใจ

ปีหน้าไอ้เทิดมันต้องไปเรียนที่กรุงเทพ แล้วนะพ่อ ครูใหญ่บอกว่ามันเป็นเด็กเรียนเก่ง

น่าส่งเสริม ให้มันได้เรียนต่อ ทั้งหมู่บ้านมีมันคนเดียวที่สอบติดมหาวิทยาลัย

แม่พูดน้ำเสียงสั่นเครือ

                เออ จริงสินะ ลูกเรามันจะจบ ม.6 แล้วนี่ สงสัยฉันคงตากแดดตากฝนมากเกินไปจนเลอะเลือน

พ่อกล่าวพร้อมทำหน้าฉงน

                มื้อเย็นมีแกงส้มดอกแค ปลาร้า นึ่งปลาช่อนที่พ่อจับได้ที่ทุ่งนาทั้งหมดเป็นฝีมือแม่

ในเรื่องการทำอาหารทุกคนต่างก็รู้ดีในเสน่ห์ปลายจวัก เวลามีงานบุญประจำหมู่บ้านทุกคน

ต่างยกให้แม่เป็นหัวหน้าแม่ครัว

ฉันอิ่มจากอาหารมื้อนี้เร็วกว่าปกติ จานข้าวในมือยังเหลืออีกครึ่งจาน ฉันเดินเอาไปเก็บไว้ในครัว

ฉันไปนอนก่อนนะ

            แสงจันทร์เล็ดลอดผ่านทางหน้าต่างที่เป็นรูเล็กๆ ฉันพยายามข่มตาหลับแต่ก็หลับไม่ลง

ฉันยังคงนึกถึงคำพูดพ่อในตอนเย็นท่านคงลำบากใจไม่น้อยในเรื่องค่าใช้จ่ายในการเล่าเรียน

อีกไม่กี่เดือนฉันคงต้องสวมชุดนักศึกษามหาวิทยาลัย แต่ตอนนี้ความกระตือรือร้นลดน้อยลง

หากพ่อไม่มีเงินส่งให้เรียนต่อ คงต้องหยุดไว้ที่ ม.6

                ดึกสงัดฉันพยายามข่มตาหลับตานอน แต่ก็ไม่เป็นผล ในห้องมีไม้อัดแผ่นเล็กๆ

กันระหว่างห้องของพ่อกับฉัน ในค่ำคืนแห่งราตรีกาลฉันแอบได้ยินเสียงพ่อและแม่สนทนากัน

                ฉันอยากให้ไอ้เทิดมันเรียนต่อนะพ่อ

            ใครจะไม่อยากให้มันเรียนต่อเล่าพ่อพูด

                ไปอยู่กรุงเทพ ค่าใช้จ่ายมันคงมากโขอยู่พ่อย้ำ

                น่าสงสารลูกเรามันนะพ่อ มันสอบได้แล้ว แต่ถ้ามันไม่ได้เรียนมันคงเสียใจไม่น้อย

           

ในระหว่างที่พ่อแม่สนทนากันฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ และพยายามข่มตาหลับอีกครั้ง

ฉันตื่นรับรุ่งอรุณของเช้าวันใหม่พร้อมดวงอาทิตย์ลูกกลมโตที่พร้อมให้ความอบอุ่น

กับโลกมนุษย์ ฉันชำเลืองดูนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังห้อง เมื่อคืนไม่รู้ว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่

วันนี้ตรงกับวันหยุด เป็นวันที่ฉันต้องไปช่วยพ่อแม่เกี่ยวข้าว ยายสี น้าบัว น้าต้อม พี่ชัย พี่ปุ่น

 และพี่กบ เพื่อนบ้านคงไปรอที่เถียงนาเพื่อลงแขกเกี่ยวข้าวในวันนี้

ฉันขี่รถจักรยานคันเก่า ฉันจำได้ว่าแม่ซื้อให้ตั้งแต่เรียนอยู่ ป.4 นับอายุตอนนี้ก็ราวสิบปี

จักรยานสองล้อค่อยๆเคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยแรงถีบผ่านถนนลูกรังแคบๆ

ข้างทางเต็มไปด้วยทุ่งนาเขียวขจีที่เกิดหยาดเหงื่อแรงใจของชาวนาผู้เป็นกระดูกสันหลังของชาติ

มองดูแล้วรู้สึกสบายใจเป็นที่สุด

ฉันมาถึงคนสุดท้าย ทุกคนต่างกำเคียวไว้ เสื้อแขนยาว กางเกงขายาวเก่าๆ

ผ่านแดดร้อนลมฝนมาหลายฤดูพร้อมออกศึกอีกครั้ง

แสงแดดยามสายอันร้อนระอุกระทบร่างกายให้หยาบกร้านหลายชีวิตที่อยู่กลางท้องทุ่ง

 ต้นข้าวแต่ละต้นถูกตัดออกจากรวงอย่างประณีต เม็ดเหงื่อเริ่มผุดออกจากร่ายกาย

ดื่มน้ำเสียก่อนพ่อยื่นขันให้

ครับฉันวางเคียวยื่นมือไปรับขันน้ำ

พักเหนื่อยก่อนสิ แม่เอ็งเล่าให้พ่อฟังว่า เอ็งสอบเข้ามหาลัยได้พ่อยิงคำถามแรก

ครับฉันตอบอย่างหนักแน่น

พ่อดีใจกับเอ็งด้วยนะเทิดพ่อตบไหล่และมวนยาเส้นจุด

แล้วฉันจะได้เรียนต่อไหมละพ่อ

แล้วเอ็งเรียนเกี่ยวกับอะไรพ่อถามพร้อมพ่นควันสีขาว

ครุศาสตร์ครับ

มันคืออะไรวะครุศาสตร์ของเอ็งนะพ่อถามอย่างสีหน้าฉงน เป็นเพราะพ่อมีโอกาสเรียนเพียง ป.4

ครูครับพ่อ

พ่อยังไม่ตอบคำถามเลยนะครับ ฉันจะได้เรียนต่อไหมฉันยิงคำถามอีกคำรบ

เทิด พ่อมีโอกาสเรียนเพียง ป.4 พ่ออยากให้เอ็งเรียนต่อสูงๆเรื่องเรียนนะ เอ็งไม่ต้องเป็นห่วง

พ่อหมายความว่าไงครับ

เรื่องเรียนต่อแม้แต่แม่เอ็งพ่อยังไม่บอกให้รู้ ครูใหญ่เขาจะให้ทุนเอ็งเรียน

 แต่พอเรียนจบเอ็งต้องกลับมาเป็นครูให้ที่บ้านเรา แต่ถ้าเอ็งเรียนไม่จบต้องใช้หนี้เขาคืน

สองเท่าเชียวนะ เอ็งต้องตั้งใจเรียนรู้ไหมพ่อพูดด้วยสีหน้าแจ่มใส
            ขอบคุณครับพ่อ ฉันจะตั้งใจเรียนให้จบครับแววตาแห่งความหวังเริ่มเฉิดฉายขึ้น ฉันแทบจะตะโกนออกมา

เออดี พ่อก็อยากเห็นเอ็งสวมชุดข้าราชการกับเขามั่งจังพ่อพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

ฉันไม่ได้เห็นรอยยิ้มของพ่อมานานแล้ว ปีนี้พ่อดูแก่มากแต่ยังแข็งแรงเช่นเดิม

พ่อเหยียบมวนยาเส้นให้ดับ และตบไหล่

ไปเทิด เกี่ยวข้าวกันต่อฉันรีบทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด

ฉันทำตามหน้าที่อย่างขะมักเขม้น ฉันดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มเหี่ยวย่นบนใบหน้าของพ่อ

เสียงที่พ่อพูดยังดังก้องอยู่ในหู ตั้งใจเรียนนะวันนี้เป็นฤดูกาลเก็บเกี่ยวที่ฉันภูมิใจที่สุด

Comment

Comment:

Tweet

อืมมมม รู้สึกดีจังค่ะ
Hot! Hot! Hot!

#4 By Nami on 2012-01-04 10:15

confused smile

รักพ่อ

#3 By ღ。Nahmfonღ。 on 2010-05-19 16:47

อ่านแล้วรู้สึกดี confused smile จังเลย Hot!

#2 By ใบบัว on 2010-05-15 13:01

เล่าได้เห็นภาพชัดเจนมักกกกกกกกกกก
สุดยอดน่าจะเขียนเรื่องสั้นนะbig smile big smile

#1 By dowrun happy on 2010-05-06 21:47